Kees Meerhof

Gerrit Meerhof

KEES EN GERRIT MEERHOF, VERZETSLIEDEN

Dit is het verhaal van een gewone Apeldoornse familie uit de Nijverheidsstraat. Op nummer 7 woonde de smid Kees Meerhof met zijn vrouw en naast hen op nummer 5 woonde het gezin van hun zoon Gerrit, diens vrouw en hun twee kinderen. Gerrit werkte op radiozendstation Kootwijk. 
In het zendstation stonden de Nederlandse personeelsleden onder streng Duits toezicht. Echte sabotage was daardoor niet mogelijk, maar buiten het zendstation was een aantal medewerkers actief in het verzet.

Eén van hen was Gerrit Meerhof.
In zijn huis verborgen zich knokploegen als dat nodig was en het was ook de locatie van de radiopost die sinds november 1944 contact onderhield met het al bevrijde Nijmegen. Ze verplaatsten de zender regelmatig om opsporing te voorkomen.
Op 10 januari 1945 zou de zender weer worden verplaatst, maar op de ochtend van die dag vielen de Duitsers het huis binnen. In een kinderwagen vonden de Duitsers de zender.
Gerrit Meerhof, zijn vrouw en nog twee ondergedoken verzetsmensen werden gearresteerd.

De Duitsers doorzochten ook het huis van zijn ouders. Onder de vloer van de schuur vonden ze een partij wapens, afkomstig van droppings op de Veluwe. Vader Kees Meerhof was niet thuis.
Toen hij een poosje later nietsvermoedend binnenkwam, werd ook hij gearresteerd, net als zijn vrouw.Moeder en schoondochter Meerhof kwamen na  6 weken vrij. Beiden hebben hun echtgenoten niet meer teruggezien.

Zoon Gerrit werd overgebracht naar gevangenis De Kruisberg in Doetinchem. Op 2 maart 1945 is hij met 45 andere gevangenen in een korenveld bij Varsseveld geëxecuteerd.  Dit was een vergelding voor het liquideren van 4 Duitse militairen door het lokale verzet. Gerrit was 31 jaar oud.

Vader Kees Meerhof, 61 jaar oud, werd opgesloten in de Koning Willem III-kazerne. Een aantal weken later ging hij op transport naar het concentratiekamp Neuengamme bij Hamburg. Na afloop van de oorlog keerde hij niet terug. Pas op 2 januari 1950 ontving de familie een Rode Kruisbericht, waarin stond dat Kees vermoedelijk in het kamp Neuengamme was omgekomen.

Jaren later, in 1994, hoorde de familie via een ex-medegevangene dat Kees bij de bevrijding van het kamp door de Amerikanen, op 3 mei 1945, nog in leven was. Hij wilde graag naar huis en is met 5 anderen uit het kamp vertrokken. Maar kort daarna, toen ze op zoek waren naar voedsel, zou hij met de anderen alsnog door Duitse soldaten zijn doodgeschoten.

Bertus Meerhof, de jongste zoon van Kees, heeft een treffend gedenkteken ontworpen ter nagedachtenis aan zijn vader: een aambeeld met een gebroken hamer.

Het symboliseert het abrupte einde van de werkzaamheden van de smid Kees Meerhof op 10 januari 1945.

Bezoekers van het stadhuis kunnen, in de hal aan het eind van de rij loketten, even stilstaan bij het aambeeld met de gebroken hamer.

Klik op onderstaande afbeeldingen om die op ware grootte te zien.