vaandrig Duuring

GILLES PIETER DUURING, ARTS EN VERZETSMAN

Er waren maar weinig Nederlanders die meteen na de capitulatie in 1940 in het verzet gingen. Eén van die weinigen was Gilles Pieter Duuring.

Hij werd op 13 februari 1907 in Den Haag geboren, maar bracht een groot deel van zijn jeugd door in Oosterbeek. Na zijn studie medicijnen vestigde hij zich in 1934 als eerste huisarts in Ugchelen. Hij woonde aan de Ugchelseweg, trouwde en kreeg een dochter en een zoon. Als mens en als huisarts was hij bij de Ugchelense bevolking erg geliefd en nam daardoor binnen de Ugchelense gemeenschap een bijzondere plaats in.

In mei 1940 deed dokter Duuring dienst als officier van gezondheid in het Nederlandse leger. Na de capitulatie kwam hij terug in Ugchelen als huisarts. In het najaar van 1940 richtte hij een verzetsgroep op, die vooral bezig was met het verzamelen van allerlei militaire inlichtingen over de Duitse troepen. Die werden met een geheime zender doorgegeven naar Engeland. Riskant werk.

Bij het organiseren van verzetsgroepen die militaire inlichtingen verzamelden, legde Duuring contacten door het hele land. Via een verzetsgroep in Den Haag kwam hij in contact met geheim agent De Graaf, die erg goed op de hoogte bleek van diverse illegale zaken. In maart 1942 kwam De Graaf naar Apeldoorn om te praten over het plaatsen van een geheime zender in de bossen bij Ugchelen. De Graaf bleek echter een verrader die samenwerkte met de SD (Sicherheits Dienst). Duuring werd samen met twee andere leden van zijn verzetsgroep gearresteerd. De Graafs echte naam was Anthonie van de Waals. Door zijn verraad hebben tientallen verzetsstrijders het leven verloren. Na de oorlog is hij ter dood veroordeeld en in 1950 terechtgesteld.

Duuring en zijn medeverzetsstrijders werden via het concentratiekamp Amersfoort overgebracht naar de Strafgevangenis in Scheveningen. Op 26 juni 1942 werden zij in Amsterdam ter dood veroordeeld. De aanklacht luidde: 'spionage voor de vijand van het Derde Rijk'. Volgens het oorlogsrecht hadden zij recht op een verdediger, maar die advocaat werd niet tot het proces toegelaten. Het ingediende gratieverzoek werd afgewezen.

Zij bleven in Amersfoort gevangen, totdat zij op 31 juli 1942 werden doodgeschoten. Dokter Duuring was pas 35 jaar. In augustus kreeg zijn familie te horen dat het vonnis was voltrokken. Verder werd er door de Duitsers geen enkele informatie verstrekt.

De lichamen van de gefusilleerden werden op de dag van de terechtstelling gecremeerd. De bussen met as werden van nummers voorzien. De urn van Duuring werd overgebracht naar het kerkhof in Heger bij Osnabrück en daar op 31 augustus 1942 begraven.

Na de bevrijding werd de vroegere Koudhoornlaan omgedoopt in G.P. Duuringlaan.

In 1947 werd de Ugchelense kei een oorlogsmonument door het aanbrengen van een plaquette waarop ook de naam van Duuring staat vermeld.

De urn met as bleef spoorloos tot 1952. Toen wist één van de leden van de verzetsgroep, Jac. van Houtum, de urn op te sporen. Dat lukte pas na jarenlang corresponderen met allerlei instanties. Op 7 maart 1952 zijn de stoffelijke resten van dokter Duuring onder grote belangstelling op de begraafplaats 'Heidehof' in Ugchelen herbegraven.

Klik op onderstaande afbeeldingen om die op ware grootte te zien.