Sapper Hope
David Lloyd George Hope wordt geboren op 30 juni 1919 in Moncton, New Brunswick. Hij is de op één na jongste in een gezin van zes kinderen met twee broers en drie zussen. Zijn oudere broer Russell dient bij de Canadese luchtmacht en zijnandere broer Douglas dient overzee in het Canadese leger. Zijn roepnaam is ‘Lloyd’ en op 13-jarige leeftijd verlaat hij de school.
Hij werkt zes jaar als ijzervormer bij een gieterij in Moncton New Brunswick. Lloyd woont in Lewisville, New Brunswick als hij op 8 augustus 1942 in dienst treedt in Woodstock. Lloyd heeft eerdere militaire ervaring opgedaan als artillerist in de militie van de Royal Canadian Artillery. Bij zijn indiensttreding verklaart hij dat hij smid wil worden. Hij wordt eerst ingedeeld bij een depot in Fredericton, maar op 2 oktober heringedeeld bij de Royal Canadian Artillery vanwege zijn achtergrond als artillerist. Lloyd wordt al snel naar een Canadian Army Basic Training Center gestuurd voor zijn initiële opleiding en kwalificeert zich daarna als monteur. Hij keert in februari 1942 terug naar het Depot nr. 7; na een vervolgopleiding wordt hij overgeplaatst naar de Roya lCanadian Engineers. Op 8 april 1942 arriveert hij in Camp Petawawa Ontario bij het Canadian Engineer Training Centre voor zijn genie-opleiding.
Al snel vertrekt hij op 2 juni 1942 vanuit Halifax naar het Verenigd Koninkrijk. In Engeland wordt hij in afwachting van een definitieve plaatsing ingedeeld bij een Canadese Genie Aanvullingseenheid.
Lloyd wordt op 3 december 1942 geplaatst bij een genieveldcompagnie en brengt enige tijd door bij de sectie Genie van Headquarters 3 Division voordat hij op13 december 1943 wordt overgeplaatst naar 23rd Field Company. Die genieveldcompagnieën dan aan het trainen voor een belangrijke rol in de geplande invasie van Europa.
De23rd Field Company vertrekt op 6 juli naar Normandië, maar het duurt tot 11juli voordat ze op Juno Beach van boord gaan. De compagnie trekt al snel naar Caen met de opdracht om een weg aan te leggen voor de geallieerde opmars door de stad. Caen is op grote schaal gebombardeerd door de geallieerden en vormt nu een hindernis voor de opmars. De compagnie maakt een nieuwe route vrij door met het puin van verwoeste gebouwenkraters te vullen, door hindernissen te slechten, puin weg te schuiven met bulldozers, mijnen te ruimen enz.
Nadat ze deze route hebben vrijgemaakt, zijn ze bezig met het ondersteunen van de geallieerde opmars - vaak met rivierovergangen, wegonderhoud en bruggenbouw.
Late ondersteunt de 23rd Field Company de overgang van de 4e Pantserdivisie over de rivier de Seine. De compagnie heeft in Engeland uitgebreid geoefend met Britse stormboten. De rivierovergang met deze uitrusting is een succes, ondanks dat eraf en toe artillerie- en mortiervuur op wordt afgegeven. De 23rd Field Company bouwt op die plek vervolgens in minder dan 24 uur een 36 meter lange Baileybrug over de rivier de Seine. In het vervolg van de campagne ondersteunt de compagnie de geallieerde opmars naar België en Nederland.
In Nederland speelt de 23rd Field Company een hoofdrol in ‘Operatie BERLIN’ - de evacuatie van de omsingelde en uitgeputte troepen van de Britse 1st Airborne Division - over de Neder-Rijn. Sappeur Hope zal tijdens deze operatie zijn leven verliezen. In de nacht van 25 op 26 september is Sappeur Hope bemanningslid in de vierde stormboot die de rivier oversteekt. Onder bevel van korporaal Smith en samen met sappeur Thompson, varen ze vanaf de noordelijke oever terug met een boot vol met te evacueren soldaten als er een mortiergranaat vlak naast de boot inslaat.
De verklaring van korporaal Smith beschrijft de situatie:
"We raken met de boeg de noordelijke oever en de para’s klimmen onmiddellijk aan boord. Ik schreeuw hen toe dat ze de tijd moeten nemen om ordelijk aan boord te gaan. Maar zij zijn zo opgewonden dat zij mij negeren. De boot raakt overladen en ik moet mannen uit de boot verwijderen en anderen die zich aan de boorden vastklampen wegduwen.
Omdat er om de boot heen nog steeds mannen tot aan hun nek in het water staan kunnen we de buitenboordmotor nog niet starten. We duwen af en sappeur Thompson komt vanaf de boeg naar mij toe om te helpen met het starten van de motor.
Net als de motor aanslaat komen we onder mortiervuur te liggen. Mortiergranatenkomen links van ons in het water terecht als we naar de andere over varen. Eén granaat landt zo dichtbij dat de boot via de boeg vol water dreigt te lopen. Ik geef een beetje gas maar Hope maakt duidelijk dat dit niet helpt. Ik zie dat het water over de boeg de boot binnenstroomt en vraag de mannen om zo veel mogelijk naar achteren in de boot te komen. De mannen raken in paniek en verplaatsen naar voren. Sappeur Hope schreeuwt: ’Ze heeft het gehad’ en ik zet de motor uit. De boot begint te zinken bij de boeg en de mannen springen in het water. Ik blijf in de buurt van de motor in de hoop dat het overboord springen van de mannen de boeg weer boven de waterlijn zal brengen maar dat gebeurt niet. De achtersteven verdwijnt met mij onder water. Tot dat moment is sappeur Thompson in mijn buurt maar ik zie niet dat hij te water gaat. Van Hope heb ik niets meer gezien of gehoord na zijn kreet: ’Ze heeft het gehad.’
Ik kan niet zwemmen maar weet met 4 para’s terug te komen op de noordelijke oever. Vervolgens worden wij gered door een andere stormboot."
Sappeur David Lloyd George Hope is begraven in het vak voor geallieerde militairen op de openbare begraafplaats van Rhenen in Nederland.
Oorspronkelijke tekst opgesteld door Lieutenant Colonel Ken Holmes (Retired). Royal Canadian Engineers
Bewerking tot spreektekst Jelle Reitsma, Research Team Canadian War Graves NL
